11 Gru Kraina luster

Napisał Dział: Poezja Komentarze DISQUS_COMMENTS
Oceń ten artykuł
(0 głosów)

W krainie luster jestem,

Ale nie jestem sama.

Ktoś jest naprzeciw, nieruchomy, w twardych rzeźbionych ramach.

Stoję zdumiona, nie mniej niż ona, co to za dziwna gra?

Która szybciej o to spyta?

Która z nas jest tą żywą?

Kto nam obu zabrał oddech? Kto nam myśli posplątywał?

W krainie luster jestem,

ale nie jestem sama.

Ktoś naprzeciw mnie czeka na coś, w twardych rzeźbionych ramach.

Może łatwiej jest żyć po tamtej stronie ramy,

Gdzie świat jest na odwrót ukazany?

Może tam, w odbiciu, jest mniej zła?

Może nasze odbicie od nas lepiej nas zna?

W Krainie luster jestem,

Ale nie jestem sama.

Witam postać naprzeciw, w twardych rzeźbionych ramach.

-Czy jesteś prawdziwa?  Czy też jesteś żywa?

Czy szklana tafla lepszy świat ukrywa?-

Nic się w ogóle nie zdarzyło

Tylko echo powtórzyło

Jesteś sama!

Jesteś sama!

Jesteś sama!

W twardych, rzeźbionych ramach…

Ostatnio zmieniany niedziela, 12 grudzień 2010 17:26