02 Cze 13 Duchów – Victor Amanatidis

Napisane przez Dział: Planszówki Komentarze DISQUS_COMMENTS

13 duchow

Szukasz pozornie prostej, szybkiej i przyjemnej gry dla całej rodziny, która zmusza do logicznego myślenia i pobudza zmysł dedukcji? W takim razie obowiązkowo sięgnij po „13 duchów” Victora Amantidisa od wydawnictwa Nasza Księgarnia. Mała ilość kart, ładne, kolorowe grafiki oraz przejrzystość zasad zachęci do rozgrywki nawet najbardziej opornych graczy.

Na pierwszy rzut idzie samo pudełko oraz zawartość, czyli dwadzieścia sześć kart (dwie osobne talie, każda po trzynaście różnych duchów), siedemnaście żetonów punktacji oraz króciutka instrukcja. Wszystko to zamknięte w niewielkim, kwadratowym pudełku z wypraską, w którym też obecność woreczka strunowego dodatkowo zapewnia porządek elementów. Karty są wykonane z dosyć cienkiego papieru, przez co łatwo się wyginają (i przy intensywnym użytkowaniu mogą zostać szybko pogniecione), ale jakość ilustracji i ich przejrzystość sprawiają, że gra się nimi z dużą przyjemnością. Same w sobie duchy wyglądają bardzo przyjaźnie, nie napotkamy tutaj żadnej przerażającej czy straszliwej postaci. Mumia, kucharz, pirat czy też kościopiesek są uśmiechnięci i z pewnością spodobają się dzieciakom, a i dorośli z chęcią pograją takimi kartami.

13 duchow2

Sama rozgrywka wygląda zaś następująco. W grze 2-3 osobowej korzystamy z jednej talii trzynastu duchów, natomiast do gry w cztery osoby będziemy używać dwóch osobnych talii. Każdy z graczy otrzymuje na początku dwie karty, z nich wybiera jedną będącą kryjówką jego ducha (każda karta posiada bowiem oprócz opisu działania numer kryjówki, znajdujący się w lewym górnym rogu), i kładzie ją zakrytą przed sobą. Drugą otrzymaną kartę trzymamy w ręku tak, aby pozostali gracze nie widzieli, co się na niej znajduje. W swojej turze gracz ma do wyboru dwie akcje: wykonanie działania karty z ręki lub podanie numeru kryjówki ducha swojego przeciwnika. Wykonując działanie, kładziemy odkrytą kartę przed sobą tak, aby inni gracze widzieli, co na niej się znajduje, dzięki temu zyskuje się wskazówkę odnoście kryjówek duchów (dla przykładu: wykorzystując kartę ducha kryjącego się pod nr 2, wiemy że żaden z duchów graczy nie ukrywa się już w 2), po czym dociągamy ze stosu kolejną kartę. Podawanie numeru kryjówki przeciwnika wiąże się z odłożeniem karty z ręki do pudełka, bez pokazywania jej reszcie graczy. Pytany o numer kryjówki gracz ma obowiązek odpowiedzenia Tak lub Nie, w przypadku podania prawidłowej kryjówki, gracz pytający zdobywa punkt, a pytany odkłada karty do pudełka i pociąga nowe (w grze dwuosobowej), bądź w grze trzyosobowej odpada z rundy (czyli pozostali dwaj gracze grają dalej między sobą do momentu odgadnięcia przez któregoś kryjówki przeciwnika). Podanie nieprawidłowej kryjówki nie wiąże się z żadnymi konsekwencjami i gra trwa dalej do momentu, aż któryś z graczy zdobędzie 3 punkty (gra dwuosobowa) bądź 6 punktów (gra trzyosobowa). Rozgrywka dla czterech osób różni się tym, że gracze dzielą się na dwie drużyny (po dwie osoby) i każda bierze własną talię 13 duchów. W każdej turze, gracze będą zgadywać numery kryjówek duchów graczy z drugiej drużyny, do momentu aż któryś z zespołów odnajdzie kryjówki obu rywali. Wtedy drużyna zwycięska dostaje punkt i gra toczy się dalej tak długo, aż jeden zespół zdobędzie trzy punkty.

13 duchow 3

Jak było powiedziane, zasady są wyjątkowo proste, a ich wytłumaczenie innym graczom zajmuje dosłownie parę minut. Nie sprawia to jednak, że gra jest banalna, wręcz przeciwnie, zmusza każdego z graczy do obserwowania ruchów przeciwników, planowania i dedukcji, gdyż część akcji dostępnych na kartach może wyjątkowo przyśpieszyć dotarcie do prawdy.

Gra sprawdzi się idealnie na rodzinnych spotkaniach, jako prezent dla dzieciaków czy jako zachęta dla nowicjuszy, bądź po prostu jako szybciutki fillerek pomiędzy większymi grami. Negatywnej interakcji się tutaj mimo wszystko nie uświadczy, jest to bardzo przyjemny tytuł (może być dobrym wstępem do trudniejszych gier na dedukcję, takich jak „Sherlock” czy „Cluedo”), gdzie rozgrywkę można zamknąć czasem nawet w mniej niż 20 minut.

Plusy:
Przejrzysta instrukcja
Proste zasady
Ładne i duże karty
Szybka rozgrywka

Minusy:
Dosyć cienkie i delikatne karty

Recenzuje: Natalia Stanek