W 2010 czeka nas kilka filmów na które niewątpliwie warto się wybrać do kina. Choćby z czystej ciekawości, co to z tego wszystkiego wyszło. Mam nadzieję, że kilka informacji zachęci Was do odwiedzenia kina i zweryfikowania moich obaw i nadziei...

• Fabryka Słów

Mike Resnick, Starship:Najemnik Kapitan Wilson Cole na pokładzie „Teodora Roosevelta” obiera kurs na słynącą z bezprawia Wewnętrzną Granicę. Ale zawodowi żołnierze nie potrafią odnaleźć się w rolach piratów, a kodeks honorowy kapitana zawęża pole pirackiego manewru. Cole szuka lepszego sposobu na życie: zmienia załogę „Teddy’ego R.” w jednostkę najemników, zawiera sojusz z Platynowym Księciem i zakłada bazę ma Singapurze - unikalnej stacji kosmicznej. Rychło na jego drodze stanie Walkiria - dawna współpracowniczka i była królowa piratów. Kruche więzi łączące dwie chodzące legendy zostaną wystawione na wielką próbę. Kawał bezwstydnie oldschoolowej i swawolnej space opery. Powalająca rozrywka.

„Upadek Idei”

Parnassus – Człowiek, który oszukał diabła
The Imaginarium of Doctor Parnassus
Produkcja: Francja, Kanada, Wielka Brytania
Gatunek: fantasy, przygodowy
Reżyseria: Terry Gilliam
Scenariusz: Terry Gilliam, Charles McKeown
Zdjęcia: Nicola Pecorini
Premiera: 08.01.2010 (Polska), 22.05.2009 (Świat)
Występują: Heath Ledger (Tony), Johnny Depp (Tony, pierwsza przemiana), Jude Law (Tony, druga przemiana), Colin Farell (trzecia przemiana), Christopher Plummer (Dr Parnassus), Verne Troyer (Percy), Tom Waits (Pan Nick), Lily Cole (Valentina), Andrew Garfield (Anton)

Najbardziej oczekiwany film roku 2010… Ostatnia rola utalentowanego aktora Heath’a Ledger’a… To trzeba zobaczyć! Takie i jeszcze inne, utrzymane w podobnym wydźwięku hasła towarzyszyły premierze „Parnassusa” w naszym kraju. Ile prawdy jest w tych głośnych i zachęcających do obejrzenia sformułowaniach? Czy rzeczywiście film jest czymś wyjątkowym? Czymś, co jest w stanie zaprzeć dech w piersiach? Jedno jest pewne. „Parnassus”, nim pojawił się na dużym ekranie, musiał zmierzyć się z wieloma przeciwnościami losu i reżyser nie miał wcale łatwego zadania…

Zimny wiatr pędził uliczkami małego miasteczka, jednak niemożliwym było stwierdzić, skąd nadciąga. Chłodnym językiem lizał czerwone policzki. Szponiaste dłonie wkładał we włosy i targał nimi we wszystkie możliwe strony. Listopad, taki smutny i bezwzględny. Małgorzata nie lubiła jesieni. Zdecydowanie wolała surową zimę, która przynajmniej potrafiła uradować człowieka, sypiąc mu pod nogi płatki białego śniegu.
Niebo przykryte zostało siwymi chmurami. Okolica stała się jeszcze bardziej nieprzyjazna. Wiatr przybrał na sile, a na miasteczko spadły ciężkie krople deszczu.
Małgorzata szła ze swoją córką, Darią, do mężczyzny, który mógłby im pomóc. Kobieta pragnęła się dowiedzieć, w jaki sposób mogłaby odpocząć od trwającego wiecznie koszmaru. Jej dziecko przez cały czas zadawało jedno, to samo pytanie, doprowadzając ją do szału. Na okrągło Daria powtarzała słowa, które wypowiedziała tego pamiętnego wieczora…
- Mamusiu…
Nie tym razem. Nie spojrzy na córkę, pozwalając jej tym samym na dokończenie pytania. Dość już tego! Nie wytrzyma tego dłużej. Czy Daria naprawdę nie pamięta innych słów? Ciężko powiedzieć jej coś innego? Cokolwiek…
- Mamusiu…
Wybacz, kochanie… Zbyt wiele razy już to słyszałam. Wierz mi, że ten koszmar doprowadza mnie do załamania nerwowego. Czemu spotkała mnie tak okrutna kara? Czemu cały czas mówisz to w identyczny sposób? Jak wtedy…

 Tomik bajek Czarownicy

Książka wygląda jakby była zlepiona z różnych części, przy czym wstęp i spis treści są pisane na papierze dużo bielszym i gładszym od reszty. Rękopis. Oprawa twarda, obleczona ciemną skórą, ma wyżłobiony tytuł z przodu. Tom pachnie mocno i specyficznie, trochę ziołami, trochę starością, trochę spalenizną. Sprawia wrażenie rzadko czytanego.