Kawerna - fantastyka, książki fantastyczne, fantasy.

EON Powrót Lustrzanego Smoka - Najlepsza Powieść Fantasy (Aurealis 2008) w Polsce. 24 lutego jest datą oficjalnej premiery pierwszego tomu dwuczęściowej powieści Alison Goodman EON. Po premierze w Australii, Wielkiej Brytanii oraz USA książkę uznano za Najlepszą Powieść Fantasy (Aurealis 2008). To historia dziewczyny w męskim przebraniu, w której rękach spoczywa przyszłość Imperium Niebiańskich Smoków. "Kobietom nie przysługuje miejsce w świecie smoczej magii. Uważa się, że niewieście oko, zbyt często zapatrzone w siebie, nie potrafi ogarnąć natury świata energii." Jak bardzo myli się lord Smocze Oko?

Pewnego dnia zauważasz, że choć budzisz się w swoim ciele, to jednak wygląda ono nieco inaczej. Masz gęste futro, ostre kły i długie pazury... Nie czarujmy się, odkrywasz, że jesteś wilkołakiem.

Swoje wrażenia z przemiany opisz w miniaturze (do 4 tysięcy znaków, licząc ze spacjami) - może być to zapis dnia w wilczej skórze, przemyślenia egzystencjalne, niezwykła przygoda, jaka Cię spotkała, notatki z wilkołaczej książki kucharskiej... - jakakolwiek forma, do której zawędruje Twoja wyobraźnia. Dobrze, by w jakiś sposób tekst nawiązywał do cyklu "Wilcze dziedzictwo" Magdy Parus.

 

Londyn w połowie XIX wieku nie był miłym miejscem, zwłaszcza w trakcie nocnych spacerów. Osoba, która podejmowała taką wędrówkę była przestępcą albo była umysłowo chora. Takie stwierdzenie zazwyczaj nie mijało się z prawdą. Zazwyczaj, ponieważ pan spacerujący około północy po Regent’s Park nie wyglądał na przedstawiciela żadnej z tych „profesji”. Oczywiście pozory mogą mylić.
Nawet tak harmonijnie zbudowana osoba o sylwetce zapożyczonej z antycznych rzeźb, twarzy nobliwej, otoczonej modnymi bokobrodami może być złoczyńcą. Kolejną możliwością było, to iż jest to stróż prawa. Ten jegomość zdecydowanie nie przypominał policjanta i to z dwóch powodów: po pierwsze ubrany był z niewyszukaną elegancją. Miał na sobie strój typowego gentelmana: piaskowy płaszcz palmerson, dobrane do koloru sztuczkowe spodnie, trzewiki z białymi getrami oraz melonik. W dłoni obleczonej
w delikatną rękawiczkę trzymał okutą srebrem hebanową laskę. Drugi argument przemawiający za tym, że nie był policjantem był następujący: spacerował sam i szedł bardzo pewnie. Natomiast ci, tak zwani stróżowie prawa, o godzinie duchów chodzili stadami, bardziej pilnując swego życia niż przestrzegania przepisów.

A właściwie Tom Clancy’s Splinter Cell, to czysta skradanka. Gra została wydana w 2003 roku i doczekała się trzech kontynuacji (Pandora Tomorrow, Chaos Theory oraz Double Agent). Bohaterem gry jest Sam Fisher, jednoosobowe komando do zadań specjalnych i ojciec nastoletniej córki o imieniu Sarah. Sam został wybrany do pracy w grupie operacyjnej Trzeciego Wydziału. Wspomniany już Trzeci Wydział to nowa komórka Agencji Bezpieczeństwa Narodowego (NSA).

Drogi graczu i czcigodna graczko. Nie daj się zwieść pozorom ani „prawdom objawionym” głoszonym przez masmedia. Gothic 3 to hack'n'slash pełną gębą, nie cRPG. I jako H'n'S należy go oceniać.

Jeśli po tej grze oczekujesz godnego następcy poprzednich części, to lepiej wróć do niezastąpionego Gothica 1 i nie gorszej dwójki. Klimat poprzedników został tutaj bezlitośnie zdeptany przez tragiczne, spłycone dialogi, rozmaite błędy oraz wątek główny, który, gdyby porównać go do dania, jest podrzędnej jakości hamburgerem z pierwszej lepszej budki z fast foodami. Nawet Diablo II ma o wiele lepszą fabułę, a przecież jest z założenia hack'n'slashem – i nie próbuje udawać cRPG-a, którym przecież nie jest. Do tego dochodzi jeszcze karygodna optymalizacja gry, która wymaga naprawdę solidnego sprzętu, by móc zagrać w tę grę na wysokich detalach bez żadnych zająknięć. Wystarczy powiedzieć, że niegdyś Gothic 3 był rewelacyjnym sposobem na sprawdzenie potęgi komputera...

 

Na początku był Bezmiar, który przytłaczał swą pustką i wielkością. Stan ten nie trwał jednak wiecznie. Wraz z otwarciem Bram światów, do Bezmiaru Dostały się potęgi, które na zawsze zmieniły jego charakter i cel. Od teraz targany był nieustającą walką, rzeki wrzącej energii wypełniły jego puste dotąd przestrzenie. Jednak był to początek zmian, dzięki Potęgom Bezmiar stał się siedliskiem żywych istot, które zaczęły badać jego naturę oraz przeznaczenie. Potęgi przyniosły też ze sobą Mgławicę, która stała się symbolem życia, tworzenia oraz nietrwałości.

Wraz z zamknięciem Bram Światów, Potęgi zostały pozostawione same sobie, zostały też odcięte od źródła energii, która zasilała ich wieczną wojnę. Musiały szukać innej drogi pozyskania mocy z Zewnętrznego Wymiaru. Poznały metody kształtowania się Mgławicy, przedarły się do niej dzięki istotom zrodzonym z ich woli i posiadły wiele Światów zwanych Sferrum.

Całość zapisków jest zbiorem jednej z najstarszej ras zamieszkujących Bezmiar, Tenau.

Początek zawsze jest najtrudniejszy, nieważne jaki cel chcemy osiągnąć zawsze najtrudniej zacząć. Nie inaczej zaczął kształtować się Bezmiar. Dawniej istniał jako bezbrzeżna pustka, tajemnicza i mroczna, jednak potem doszło do Nawiedzenia i Początku Dziejów. O Nawiedzeniu niewiele wiadomo, z tego co udało się ustalić poza Bezmiarem istnieje inna przestrzeń, w której toczy się odwieczna walka między Potęgami. Podczas Nawiedzenia, Potęgi przedarły się do Bezmiaru dając początek wszystkiemu, był to Początek Dziejów. Początek ten był chaosem, który rozdarł spokojną egzystencję Bezmiaru. Ogromna ilość nieznanej energii rozlała się po nim, wypełniając jego pustkę.

Dzieci kukurydzy (Children of the Corn) data premiery: 09.03.1984 produkcja: USA gatunek: horror reżyseria: Fritz Kiersch scenariusz: Geogre Goldsmith zdjęcia: Raoul Lomas muzyka: Jonathan Elias obsada: Peter Horton, Linda Hamilton, Eric Freeman, R.G. Armstrong, John Franklin, Courtney Gains, Robby Kiger, Anne Marie McEvoy

 

Chwilę po wejściu do Kawerny, widzisz wielkie, pięknie rzeźbione drzwi. Zachęcony ich wyglądem, pukasz delikatnie mosiężną kołatką. Drzwi otwierają się same, a Twoim oczom ukazje się ogromna komnata. Wydaje Ci się, że sufit sięga nieba, w powietrzu zaś wiszą (zapewne umieszczone tam magicznie) złote świeczniki. Niemal całe pomieszczenie wypełniają regały. Twoje nozdrza uderza zapach topionego wosku, kurzu i woń starych pergaminów.
- Witaj wędrowcze! - nawet nie zauważyłeś, kiedy obok Ciebie pojawiła się para młodych ludzi. - Jestem Clops, a to Winogronowa, pełnimy tu funkcję Opiekunów. Niestety, mamy dziś mnóstwo pracy, ale rozgość się, zaraz zajmą się Tobą nasi pomocnicy.
Uśmiechając się, para znika między regałami. Tymczasem na spotkanie z Tobą wychodzą cztery osoby - dwie kobiety, odziene w długie, aksamitne suknie, oraz dwaj mężczyźni. Jedna z przedstawicielek płci pięknej podaje Ci kubek z gorącą herbatą.
- Znajdujesz się w kawernianej bibliotece - oznajmia druga kobieta. - Tutaj możesz przeczytać opowiadania, wiersze i felietony naszych członków. Gdybyś potrzebował pomocy, zwróć się do nas. Jestem Carlin, a to Sorge, Suchy i Jukers.
Uśmiechając się do Ciebie, wszyscy delikatnie się ukłonili.
- Może pewnego dnia i Ty przedstawisz nam swoje dzieła?

Definicje

§1. Kawerna – jest to serwis poświęcony szeroko rozumianej fantastyce. Zawiera następujące działy: O Fantastyce, Biblioteka, Gry, Galeria, Patronaty, O Nas.

§2. Forum Kawerny – forum zrzeszające członków Kawerny.

Postanowienia ogólne

§1. Kawerna jest otwarta dla wszystkich.
§2. Forum Kawerny jest integralną częścią Kawerny.
§3. Konta Kawerny i Forum Kawerny nie są integralne. Zablokowanie dostępu wynikające ze złamania regulaminu jednej z tych struktur nie wiąże się z zablokowaniem dostępu do drugiej.
§4. Nie pobiera się opłat za publikację i jej możliwość.
§6. Administratorzy zastrzegają sobie prawo do zmiany regulaminu. Opiekunowie poszczególnych działów zastrzegają sobie prawo do wprowadzenia regulaminów wewnętrznych, nie będących jednak w sprzeczności z regulaminem głównym.
§7. Rejestracja i logowanie się w Serwisie Kawerna oznacza akceptację obowiązującego regulaminu.

Każdy członek Kawerny ma prawo do:

§1. Uczestniczenia w życiu Serwisu oraz Forum pod warunkiem przestrzegania ich regulaminu.
§2. Publikowania swych prac na łamach Kawerny po zaakceptowaniu ich przez osoby do tego wyznaczone.
§3. Otrzymania opinii o swych pracach od osób do tego wyznaczonych i/lub innych członków Kawerny najpóźniej w ciągu miesiąca od nadesłania tekstu.
§4. Wyrażania swych opinii o pracach publikowanych w Kawernie pod warunkiem, iż są to opinie na temat, oraz iż przestrzega się w nich podstawowych zasad kultury i netykiety.
§5. Posiadania bezpłatnego konta na Kawernie oraz Forum Kawerny.
§6. Poszanowania własnej osoby, swych przekonań oraz stylu życia. Poszanowanie to powinno się przejawiać w kulturze odnoszenia się do siebie i braku szykan ze strony innych członków.

Każdy członek Kawerny ma obowiązek:

§1. Przestrzegać niniejszego regulaminu pod groźbą zablokowania dostępu do Kawerny i/lub Forum Kawerny (na czas określony lub nieokreślony), usunięcia konta lub zablokowania możliwości rejestracji.
§2. Odnosić się z kulturą i szacunkiem do innych członków wspólnoty Kawerny.
§3. Zgłaszać wszystkie zauważone błędy, czy to w strukturze serwisu, czy też zamieszczanych tekstach nie wykorzystując ich do własnych celów.
§4. Zgłaszać wszelkie zauważone przejawy łamania praw autorskich.
§5. Zgłaszać wszelkie przejawy łamania regulaminu.

Zasady zgłaszania i akceptacji prac

§1. Newsy z Serwisu oraz świata fantastyki mogą być umieszczane jedynie przez Administratorów, Opiekunów oraz ich Pomocników.
§2. Pracą „zgłoszoną” nazywa się pracę przesłaną za pomocą specjalnego formularza do akceptacji. Pracą „opublikowaną” nazywa się pracę zaakceptowaną i umieszczoną na Kawernie.
§3. Aby móc zgłosić pracę do publikacji autor musi posiadać aktywne konto na Kawernie.
§4. Zgłaszając pracę do Kawerny autor oświadcza, iż posiada wobec niej pełnię praw autorskich, a wszelkie użyte cytaty są odpowiednio oznaczone przypisami i odsyłaczami.
§5. Zgłoszenie pracy do publikacji jest całkowicie dobrowolne ze strony autora. Przesłanie pracy do publikacji w Kawernie oznacza akceptację regulaminu oraz nieodpłatne udostępnienie praw do publikacji w Kawernie oraz innych portalach i nośnikach współpracujących z Serwisem Kawerna.
§6. Prace należy zgłaszać, przesyłając je za pomocą specjalnego formularza Kawerny. Prace przesyłane jako wiadomości prywatne do opiekunów nie będą publikowane.
§7. Praca po zgłoszeniu musi zostać zaakceptowana przez redaktorów Kawerny, którzy mają na to 31 dni. Dopiero po upływie tego czasu należy zgłaszać się z pytaniami o powody nie opublikowania tekstu.
§8. Prace opublikowne na innych seriwsach także można zgłaszać.

§9. Osoba zgłaszająca pracę zobowiązana jest do podania swojego e-maila. Powinien on się znajdować na dole pracy.